Το Τροπάριο της Κασσιανής- Hymn of Kassiani


Image

Καλημέρα!!! Καλό μήνα και Καλή Ανάσταση σε όλους!!! Ο μήνας αυτός είμαι σίγουρη όπως είπε και μία πολύ καλή μου φίλη ότι θα είναι ευλογημένος γιατί ξεκινάει η πρώτη του Κυριακή με την Ανάσταση- το Άγιο Πάσχα του Κυρίου μας!!!!

Good morning! A good month and a Good Easter to all!!!. This month will surely be blessed as a good dear friend of mine told me because its first Sunday begins with the Ressurection- the Holy Pascha of our Lord!!!!

Below is one of my favourite hymns during Holy week… the hymn of Kassiani… Παρακάτω είναι ένα από τα αγαπημένα μου τροπάρια της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδας… το τροπάριο της Κασσιανής….

Τό τροπάριον της αγίας Κασσιανής δείχνει βάθος κατανύξεως και αίσθηση μετάνοιας. Μόνο μια ψυχή πού αναζητά το έλεος του Θεού κράζει ·” Κύριε…” και σπεύδει να ομολογήσει την αμαρτωλότητα της για να αγγίξει την Θεϊκή ευσπλαχνία  Μια αυτοκριτική πού συγκλονίζει την αμαρτωλή ψυχή και παρακαλεί τον Κύριον για συγχώρεση.  Πόσο μοιάζει με τον προφήτη Δαυίδ πού μετά τη θανάσιμη αμαρτία του, ζητά με δάκρυα το έλεος του Θεού, κράζοντας· ”  ελέησον με ο Θεός κατά το μέγα έλεος Σου…”! Ζητά το μέγα έλεος του Θεού για τις αμαρτίες του και συγκλονίζεται όλος  Δεν παύει να τον παρακαλεί με άλλους  ικετευτικούς ψαλμούς ” Κύριε, εισάκουσαν της προσευχής μου, και η κραυγή μου προς σε ελθέτω…”ψαλμ.101) , ” Κύριε, εκέκραξα προς σε  εισάκουσόν μου πρόσχες τη φωνή τη δεήσεώς μου,…”ψαλμ.140). Κραυγάζει και δέεται με δάκρυα στα μάτια για την άθλια ψυχή του πού αμάρτησε ενώπιον του Θεού.  Ομολογεί την ασθένεια της ψυχής του, λέγοντας ·”  Ελέησον με, Κύριε, ότι ασθενής ειμί ιασαί με, Κύριε, ότι εταράχθη τα οστά μου, και η ψυχή μου εταράχθη σφόδρα…σωσόν με ένεκεν του ελέους σου…λούσω καθ  εκάστην νύκτα την  κλίνην μου, εν δάκρυσί μου την στρώμνην μου βρέξω ” ψαλμ. 6). Μια βαθιά εξομολόγηση πού συνταράσσει τα σωθικά του προφήτη Δαυίδ διότι ζητά την σωτηρία της ψυχής του. Ζητά τη σωτηρία της ψυχής του και αναγνωρίζει το μέγεθος των αμαρτιών του, Δεν παύει να παρακαλεί με δάκρυα το Θεό για το θείο έλεος Του. Πόσο ελπίζει στο έλεος του Θεού πού κλαίει κάθε βράδυ στο κρεβάτι του πριν κοιμηθεί. Λούει το κρεββάτι του από την αφθονία των δακρύων του. Μετάνοια μετά δακρύων! Μετάνοια ειλικρινής! Μετάνοια ομολογητική! Μετάνοια μετά συντριβής καρδίας!
Μεγάλη η μετάνοια της γυναικός που προσήλθε με δάκρυα και με μύρο στον Κύριο. Στο θείο πρόσωπό Του είδε αγάπη και έλεοςστοργή και συγχώρεση. Έτρεξε στον Χριστό, διότι γνώριζε ὅτι δεν θα την καταδικάσει και δεν θα την κρίνει αλλά θα την ελεήσει. Μεγάλη μετάνοια και άπειρη αγάπη του Ιησού Χριστού. Μετάνοια με δάκρυα. Μετάνοια με σιωπή. Μετάνοια με ταπείνωση. Μετάνοια με μύρο. Πρόσφερε πολύτιμο δώρο, μύρο που εξέφραζε πόση μεγάλη αξία είχε γι αυτήν ο Ιησούς Χριστός. Αδιαφορούσε για ότι πουν οι μαθητές Του. Σιωπηλή με δάκρυα. Μετάνοια μεγάλη! Μετάνοια δακρύων! «Δέξαι μου τὰ πηγὰς τῶν δακρύων μου», ανάφερε το θαυμάσιο τροπάριο της Αγίας Κασσιανής. Τα δάκρυα της μετανοίας συγκλονίζουν την ψυχή μας και συνειδητοποιούμε τ μεγαλείο του ελέους του Θεού και της δικής μας μηδαμινότητας που εκφράζει πλήθος των αμαρτιών μας. Τα δάκρυα φέρουν την όλη ύπαρξή μας σε βαθιά ταπείνωση για να κάμψουμε την αγάπη του Θεού, «κάμφθητι μοὶ πρὸς τοὺς στεναγμοὺς τῆς καρδίας» (τροπάριο Κασσιανής). Πόσο πόνο ἔχει ἡ καρδιά μας μέσα σὲ μιὰ ἐσωτερικὴ μετάνοια ποὺ παρακαλοῦμε τὸ Θεὸ νά μας ἐλεήσει γιὰ τὸ πλῆθος τῶν ἁμαρτιῶν μας. Ἡ μετάνοια τῆς ψυχῆς μας εἶναι ἡ καθαρότητα τῆς καρδιάς μας ποὺ ταπεινώνεται μέχρι δακρύων γιὰ νὰ ζητήσει ἀπὸ τὸν πολυεύσπλαχνο Ἰησοῦ Χριστὸ τὴν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν μας. Ἡ μετάνοια δὲν ἔρχεται μόνο γιὰ τὴν ἀμαρτωλότητά μας ἀλλὰ περισσότερο γιὰ μιὰ βαθύτερη ἀγάπη πρὸς τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ ποὺ ἐκφράζεται μὲ διάφορους τρόπους πρὸς Αὐτόν. «Καταφιλήσω τοὺς ἀχράντους σου πόδας» (Τροπάριο τῆς Ἁγίας Κασσιανῆς).
            Η ἁμαρτωλὴ γυνὴ δὲν εἶχε μόνο δέος μπροστὰ στὸ θεῖο πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀλλὰ καὶ ἀγάπη μεγάλη ποὺ τὴν φανερώνει, καταφιλώντας τὰ ἄχραντα πόδια τοῦ Κυρίου. Μεγάλη μετάνοια! Μεγάλη ἀγάπη! Μετάνοια μὲ δάκρυα! Ἀγάπη μὲ δάκρυα! Ταπείνωση μὲ δάκρυα! Πόσο διαφέρει ἡ δική μας μετάνοια καὶ ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν Κύριο! Μπορεῖ νὰ μὴν ἔχουμε ἁμαρτήσει, ὅπως ἡ ἁμαρτωλὴ γυναίκα τοῦ Εὐαγγελίου, ἀλλὰ πόσο πλησιάζουμε τὴ μετάνοια καὶ τὴν ἀγάπη ποὺ εἶχε αὐτή. Πόσο ἡ καρδιά μας ἀγαπᾶ τὸν Χριστό. Πόσο βαθιὰ μετανοοῦμε γιὰ νὰ νοιώσουμε τὸ ἔλεος τῆς θείας χάριτος!
 ” Δέξαι μου τάς πηγά των δακρύων μου… κάμφθητί μοι πρός τούς στεναγμούς της καρδίας,..” Μεγάλη συναίσθηση αμαρτωλότητος! Στενάζει η καρδιά της γιά τό μέγεθος της οδύνης της ψυχης της πού ειναι αμαρτωλή ενώπιον του Θεου. Δέν ησυχάζει μέσα στό πόνο της καρδιας της καί ικετεύει τόν φιλεύσπλαγχνο Θεό της αγάπης γιά τήν σωτηρία της ψυχης της. Δέν παύει νά καλει τόν Θεόν” Κύριε, η εν πολλαις αμαρτίαις… μή με ..παρίδης, ο εχων αμέτρητον ελεος” δηλ. · ” Κύριε, ελέησόν με”! Κύριε ευσπλαγχνίσου με! Πόση ταπείνωση κρύβεται στήν μετάνοια των δακρύων της πού απορει κάθε χριστιανός πού ζει μέσα στά υλικά αγαθά του καί ειναι γεμάτος επιθυμίες πού αδιαφορει γιά τήν επιθυμία της ψυχης του νά τήν σώσει. Πόσο γίνεται αδιάφορος γιά τή σωτηρία της ψυχης του διότι ενδιαφέρεται περισσότερο γιά τήν ικανοποίηση των υλικων καί προσωπικων επιθυμιων του. Πόσο ξένος γίνεται της ψυχης του πού δέν νοιάζεται γιά τήν μετάνοια του αλλά γιά τήν εφήμερη ευτυχία του. Δέν αναζητα τήν ειλικρινη μετάνοια του μέσα από τό ελεος του Θεου. 
Κύριε ελέησόν με! Κύριε ελέησόν με! Κράζει εκείνη η ψυχή πού ειναι δοσμένη στό Θεό καί κυττα τό πως νά ταπεινωθει ενώπιον του Θεου χωρίς νά υστερει σέ τίποτα από τήν αμαρτωλή γυναικα, τόν ληστή επί του Σταυρου, τό Τελώνη καί τόν ασωτο υιό του ευαγγελίου καί ακόμη περισσότερο του Αδάμ.Νοιώθει τήν αμαρτωλότητά του σέ μεγάλο υψος πού κλαίει στίς λέξεις · ” Κύριε ελέησόν με τόν αμαρτωλό”!Καί στό μεγάλο κανόνα , ο αγιος Ανδρέας του Κρήτης, γράφει γιά τόν εαυτό του· ” Τά δάκρυα τά της πόρνης, Οικτίρμων  καγώ προβάλλομαι  Ιλάσθητί μοι, Σωτήρ, τη ευσπλαγχνία σου” ωδή β’5), ” Ημάρτηκα, ωσπερ η πόρνη βοω σοι μόνος ημάρτηκά σοι ως μύρον δέχου, Σωτήρ, καμου τά δάκρυα.ωδή β,22).  Ωλίσθησα ως ο Δαυδ ακολάστως, καί βεβορβόρωμαι αλλ  αποπλύναις καμέ, Σωτήρ, τοις δάκρυσι” ωδή β’, 23). ” Ιλάσθητι, ως ο τελώνης βοω σοι, Σωτερ,  ιλάσθητί μοιουδείς γάρ των εξ Αδάμ ως εγώ ημαρτέ σοι.ωδή β’24).
Τά δάκρυα του αγίου,οι βαθιές ικεσίες του,η ομολογία της μετάνοιάς του προσπαθουν νά κάμψουν τόν πλαστουργό  Θεό γιά νά τόν ελεήσει.  Η ολη στάση του  αποδεικνύει οτι αληθινή μετάνοια δέν μπορει νά υπάρχει χωρίς πνευμα κατανύξεως καί δάκρυα  ικεσίας.Μέσα του κυριαρχουσε τό βάθος της αμαρτωλότητάς του σέ ενταση.  Η καρδιά του κόντευε νά σπάσει από τούς λυγμούς  των δακρύων του.  Η προσευχή του ηταν μιά  ικεσία σωτηρίας καί ζητουσε  ανάπαυση μόνο μέσα στόν ελεος του Θεου.  Η αγωνία του γιά τήν σωτηρία του εχε γίνει μοναδικός σκοπός της  ζωης του καί αναζητουσε μέσα απ  αυτήν τήν ελπίδα της θείας βοηθείας καί τό φως  γιά νά βεβαιωθει τήν λύτρωσή του από τό μέγεθος των αμαρτημάτων του. Καί κράζει μέ  ολη τή δύναμη της ψυχης του “ψυχή μου στέναξον,ψυχή μου δάκρυσον ταπεινή μου καρδία,τω αγαθω  ολικως κολλήθητι”
” Η συναίσθηση της αμαρτίας ημων ειναι μέγα δωρον του Ουρανου,μεγαλύτερον  καί της οράσεως  των αγγέλων” [1]. ..”Η χάρις της μετανοίας ειναι αρπαγή της ψυχης  πρός τόν Θεόν,ελκυσθείσης  υπό της εμφανίσεως  του Φωτός.Τό Φως τουτο κατ   αρχάς  ουδόλως  εισέτι  ειναι ορατόν, αλλ  εκ της θέρμης αυτου απαλύνεται η καρδία[2]. Τί ειναι εκεινο πού εμποδίζει νά μετανοήσει ειλικρινα ενας χριστιανός.  Ειναι η υπερηφάνεια.” η υπερηφάνεια ειναι  τό κύριον  πρόσκομμα  διά τόν φωτισμόν ημων υπό του αγίου  Πνεύματος…. Η ταπείνωσις  του Θεου ειναι ασύλληπτος , απόλυτος, καί εν αυτη δέν  υπάρχει  τί συγκρίσεως πρός  οτιδήποτε….  Ο Θεός ειναι  Φως, ο Θεός ειναι αλήθεια, Αγάπη,  Ελεοςκαί πληθος  αλλων ονομάτων.  Ο Θεός ειναι Ταπείνωσις.Ουδέν ακάθαρτον,τουτέστιν υπερήφανον, απτεται Αυτου.   Η υπερηφάνεια ειναι σκότος απαίσιον, ο αντίπους της Θείας  Αγαθωσύνης.  Η υπερηφάνεια  ειναι  η αρχή  του κακου, η ρίζα πάσης τραγωδίας,ο σπορεύς του μίσους, ο αφανιστής  της ειρήνης… Εν αυτη ευρίσκεται  η ουσία του αδου.”[3]
”   Η μετάνοια  εναι εκχυσις  θείας  εμπνεύσεως εφ  ημας,δυνάμει  της οποίας  ανυψούμεθα  πρός τόν Θεόν,τόν Πατέρα ημων,να ζήσωμεν  αιωνίως  εν τω φωτί  της αγάπης Αυτου.Διά της μετανοίας συντελειται  η θέωσις  ημων.”[4] Μόνο η καθαρή προσευχή μπορει νά οδηγήσει τόν ανθρωπό σέ καθαρή μετάνοια.”  Η προσευχή  διά καθαρου νοός  εναι φαινόμενον σπάνιον…Καί τότε ,η προσευχή  φθάνει  εις τήν καθαρότητα.Τότε  ο ανθρωπος  ζη  αυθεντικως εν τω  φωτοφόρω πραγματικότητι  του  Αγίου Πνεύματος.”[5]
Ο  Μέγας Σισώης πρό του θανάτου του, ελεγε · “Παρακαλω,ινα αφεθω μετανοησαι  μικρόν…οι αδελφοί   του ελεγον· ” ου χρείαν  εχεις μετανοησαι,πάτερ”. Απεκρίθη ο αγιος· “Φύσει  ουκ οιδα  εμαυτόν  οτι εβαλον αρχήν”.
Πόσο αξία εχει μιά ειλικρινη μετάνοια πού εξέρχεται μέσα από τά βάθη της καρδιας μας καί ποθουμε πάνω από ολα τό ελεος καί τήν συγχώρεση των πολλων αμαρτημάτων μας. Πόση ταπείνωση πρέπει νά καταλαμβάνει τήν ψυχή μας γιά τή σωτηρία μας ωστε μέ πόθο εσωτερικό νά κραυγάζουμε·” Κύριε ελέησόν με τόν αμαρτωλό” ! Πόσο πρέπει νά διψουμε γιά τήν καθαρότητα της ψυχης! Πάντοτε μιά ειλικρινη μετάνοια βοηθει τήν ψυχή μας νά ελκύσει τή θεία χάρη καί δροσίσει τή ψυχή μας από τό ελεος του Θεου.
Ευχόμεθα η εσωτερική μετάνοια μετά της ταπεινώσεως της καρδιας νά κυριαρχε πάντοτε μέσα μας πρός σωτηρία της ψυχης μας, λέγοντας διαρκως τήν ευχή του  Ιησου· ” Κύριε  Ιησου Χριστέ, ελέησόν με τόν αμαρτωλόν”.

 ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΝ : ΠΑΘΗ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ” Αρχ/του Δαμιανού Ζαφείρη

Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή, την σήν αισθομένη Θεότητα μυροφόρου αναλαβούσα τάξιν, οδυρομένη μύρα σοι προ του ενταφιασμού κομίζει.

Οίμοι! λέγουσα, οτι νύξ μοι υπάρχει, οίστρος ακολασίας, ζοφώδης τε και ασέληνος ερως της αμαρτίας.

Δέξαι μου τας πηγάς των δακρύων, ο νεφέλαις διεξάγων της θαλάσσης το ύδωρ κάμφθητί μοι προς τους στεναγμούς της καρδίας, ο κλίνας τους ουρανούς τη αφάτω σου κενώσει.

Καταφιλήσω τους αχράντους σου πόδας, αποσμήξω τούτους δε πάλιν τοις της κεφαλής μου βοστρύχοις ων εν τω Παραδείσω Εύα το δειλινόν κρότον τοις ώσιν ηχηθείσα, τω φόβω εκρύβη.

Αμαρτιών μου τα πλήθη και κριμάτων σου αβύσσους τις εξιχνιάσει, ψυχοσώστα Σωτήρ μου; Μη με την σήν δούλην παρίδης, Ο αμέτρητον έχων το έλεος.

——————————————–

(Φώτη Κόντογλου μεταγραφή)

Κύριε, η γυναίκα που έπεσε σε πολλές αμαρτίες, σαν ένοιωσε τη θεότητά σου, γίνηκε μυροφόρα και σε άλειψε με μυρουδικά πριν από τον ενταφιασμό σου κι έλεγε οδυρόμενη:

Αλλοίμονο σε μένα, γιατί μέσα μου είναι νύχτα κατασκότεινη και δίχως φεγγάρι, η μανία της ασωτείας κι ο έρωτας της αμαρτίας.

Δέξου από μένα τις πηγές των δακρύων, εσύ που μεταλλάζεις με τα σύννεφα το νερό της θάλασσας. Λύγισε στ’ αναστενάγματα της καρδιάς μου, εσύ που έγειρες τον ουρανό και κατέβηκες στη γης.

Θα καταφιλήσω τα άχραντα ποδάρια σου, και θα τα σφουγγίσω πάλι με τα πλοκάμια της κεφαλής μου· αυτά τα ποδάρια, που σαν η Εύα κατά το δειλινό, τ’ άκουσε να περπατάνε, από το φόβο της κρύφτηκε.

Των αμαρτιών μου τα πλήθη και των κριμάτων σου την άβυσσο, ποιος μπορεί να τα εξιχνιάση, ψυχοσώστη Σωτήρα μου; Μην καταφρονέσης τη δούλη σου, εσύ που έχεις τ’ αμέτρητο έλεος.

Hymn of Kassiani

O Lord God, the woman who had fallen into many sins having perceived Thy divinity received the rank of ointment-bearer offering Thee spices before Thy burial wailing and crying: Woe is me, for the love of adultery and sin hath given me a dark and lightless night; accept the fountains of my tears O Thou Who drawest the waters the waters of the sea by the clouds incline Thou to the sigh of my heart O Thou Who didst bend the heavens by Thine inapprehensible condescension; I will kiss Thy pure feet and I will wipe them with my tresses I will kiss Thy feet Whose tread when it fell on the ears of Eve in Paradise dismayed her so that she did hide herself because of fear; who then shall examine the multitude of my sin and the depth of Thy judgment? Wherefore, O my Saviour and the Deliverer of my soul turn not away from Thy handmaiden O Thou of boundless mercy.

Advertisements

4 thoughts on “Το Τροπάριο της Κασσιανής- Hymn of Kassiani

  1. Νατασούλα μου, Χριστός Ανέστη, υγεία και ευτυχία εύχομαι τόσο για εσένα όσο και για τους αγαπημένους σου.
    Να περνάς όμορφα. Φιλάκια πολλά.

    1. Αληθώς Ανέστη Μαρινάκη μου γλυκό!!!! Να είσαι πάντα καλά! Να απολαμβάνεις τις στιγμές σου πάντα με χαμόγελο!!!! Φιλάκια πολλά!!! ΧΧΧΧΧΧ

YOUR COMMENTS BRING SO MUCH JOY TO ME, ESPECIALLY KNOWING THAT MOST OF US ARE MILES AND MILES AWAY FROM EACH OTHER. IT MAKES ME FEEL AS IF WE ARE TOGETHER ENJOYING FELLOWSHIP WITH EACH OTHER, ENCOURAGING ONE ANOTHER AS WE GET ON WITH OUR DAILY JOURNEY IN LIFE

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s